Ook mensen kunnen besmet worden.
Dit treedt bijvoorbeeld nogal eens op bij kinderen die intensief met hun huisdier knuffelen (cavia!). Helaas is aan een dier niet altijd te zien dat het besmet is met een schimmelinfectie; er komen dragers voor. Deze dragers hebben geen klachten maar kunnen de infectie wel doorgeven. Van de katten zijn vooral Perzen nogal eens besmet.
Verschijnselen:
Deze kunnen varieren van vrijwel symptoomloos met wat schilfering, tot heftige ontsteking van de huid met pusvorming, en haarverlies. Sommige dieren hebben er ook jeuk bij.
Diagnose:
Bij ongeveer 65% van de microsporum infecties is er sprake van oplichten van besmette huid en haren onder U.V. licht: fluorescentie . Als er wel fluorescentie is dan is dat extra verdacht; is er geen fluorescentie dan zegt dat onvoldoende. Van dieren met verdachte huidproblemen kan ook een afkrabsel worden gemaakt; met een spatel of mesje wordt er wat materiaal van de huid gekrabt totdat het wat bloederig wordt. Het materiaal wordt onder de microscoop bekeken.
Op de foto bovenaan deze pagina ziet u drie lijnen; de dunne middelste is een aanwijsnaald, de lijn daaronder is een normale haar, en de lijn erboven een haar die door schimmel is aangetast. Aan weerszijden van deze haar ziet u een korrelige laag; dit zijn de schimmelsporen.
Ook bij een afkrabsel kan een aantal patienten nog gemist worden. De definitieve diagnose kan dan gesteld worden door een schimmelkweek. Hierbij wordt het dier met een nieuwe tandenborstel gekamt totdat er in de borstel een groot aantal haren zitten. De haren worden op een kweekmedium gebracht en weggezet. Schimmels groeien langzaam; de kweek moet 1 tot 2 weken blijven staan. Als de kleur na groeien rood wordt dan is er sprake van een ziekteverwekkende schimmel. (zie foto hieronder).
