Luizen kunnen bij alle dieren voorkomen.

Bij gezelschapsdieren zien we ze af en toe bij de hond, en zelden bij de kat. Bij cavia's zien we ze vrij
regelmatig.
Luizen horen bij de insecten: ze hebben in totaal 6 poten. Er zijn bijtende en bloedzuigende
luizen. Hiernaast ziet u een bijtende luis (te herkennen aan de brede kop) van een kip.
Luizen veroorzaken jeuk en onrust, soms met huidontsteking, krabwonden en kaalheid.
Luizen zijn erg diersoortspecifiek en gaan niet van de ene diersoort over op een andere. U kunt dus geen luizen
krijgen van uw huisdier.
De behandeling van luizen is vrij simpel; ze zijn gevoelig
voor dezelfde bestrijdingsmiddelen als vlooien. U kunt kiezen uit een poeder, spray of shampoo. Het voordeel van een
shampoo is dat u meteen het grootste deel van de eitjes (neten) wegwast. De behandeling moet 2 tot 3 maal herhaald
worden met een week tussentijd.
Cavia's kunnen niet met alle middelen behandeld worden;
u kunt bij ons navragen welke middelen wel geschikt zijn.
| Deze cavia werd op de kliniek aangeboden met jeukklachten. Hiervoor zijn vier veel voorkomende oorzaken aan te wijzen: Schurft, Schimmel, Luizen en Vachtmijt. |
| Bij het onderzoek worden eerst met het blote oog vacht en huid bekeken. Als dit niets oplevert wordt er een afkrabsel van de huid gemaakt en met de microscoop bekeken. Bij deze cavia waren tussen de haren al snel luizen te zien. Zoals u ziet zijn de luizen erg klein en je moet dan ook goed kijken met gebruik van een lamp en eventueel een loupe. | ![]() |
| Hier ziet u een van de betreffende luizen onder de microscoop bij een vergroting van ongeveer 100 maal. In tegenstelling tot de luis boven, heeft deze een spitse kop; het is een stekende luis. |