Blaassteen bij een konijn??
Konijn Joop kwam bij ons omdat hij al een paar keer blaasontsteking had gehad. Met antibiotica ging het steeds wel over maar de klachten kwamen na een paar dagen weer terug. Joop was een echt "huiskonijn" die normaal keurig op de bak ging maar nu plaste hij ook in huis, en had rode urine. Als konijnen rode urine hebben dan komt dat nogal eens door plantenkleurstoffen (pofyrinen), maar bij Joop ging het echt om blaasontsteking.

Toen we de urine onder de microscoop bekeken bleken er veel kristallen in te zitten, dit ziet er een beetje uit als suikerkorreltjes. Als er kristallen in de urine zitten dan zijn er daarnaast regelmatig ook stenen in blaas. De kristallen en stenen irriteren de blaas waardoor deze steeds weer ontstoken raakt.

Als er inderdaad een blaas steen aanwezig is, dan moet deze chirurgisch worden verwijderd. Om dit te kontroleren kan er een röntgenfoto worden gemaakt.
Op deze foto kijken we zijdelings tegen het achterste deel van de buik aan. Wervels, bekken en bovenbenen zijn te zien. Op de plaats van de blaas is een heldere witte vlek te zien. Dit is een blaassteen. De vaag-grijze vlek die vanaf de steen schuin naar voren en beneden loopt is de sterk gevulde blaas.

Hier ligt Joop op zijn rug, met de buik al geschoren voor de operatie. Duidelijk is te zien hoe de gevulde blaas uitpuilt. Bij de operatie wordt een snede door huid en buikwand gemaakt. Via een sneetje in de blaas wordt de steen verwijderd. Na 10 dagen mogen de hechtingen eruit.

De verwijderde steen bleek 2 cm in doorsnede te zijn.
Bij hond en kat zijn er speciale dieten om nieuwe stenen te voorkomen. Voor konijnen bestaan deze helaas (nog) niet. Soms komt er dan ook een nieuwe steen terug. Bij Joop gebeurde dit nog 2 maal. De laatste keer is hij er niet meer voor geopereerd.

Roger's zere pootje
rontgenfoto roger Konijn Roger was zo onverstandig om uit zijn hok te springen dat ongeveer een halve meter boven de grond stond. Daarna ging hij met zijn rechtervoorpootje omhoog wat stilletjes in een hoek zitten. Bij het onderzoek viel op dat hij gevoelig was tussen elleboog en pols, en er leek ook wat beweeglijkheid te zijn die er niet hoort. Dit wijst erop dat Roger mogelijk een pootje had gebroken of dat zijn elleboog uit de kom was. Op de röntgenfoto ziet u Roger's pootje; net boven de gele streep is een breuk van zowel spaakbeen als ellepijp te zien. Roger met spalk Om het pootje goed te laten genezen moet er een spalk om. Die wordt niet van gips gemaakt, omdat dat te zwaar wordt. Tegenwoordig worden daar kunstoffen voor gebruikt. Voor Roger een materiaal dat vormbaar wordt in heet water. Bij afkoelen behoudt het zijn vorm. Omdat Roger pas 42 weken is, hoeft de spalk maar 5 weken te blijven zitten.
Zijn baas moet goed opletten of hij aan de spalk bijt, want dat wijst erop dat de spalk mischien te strak zit.

Een kaakabces

Konijn Sammie werd aangeboden met de klacht dat er een dikte op de kaak zat. De dikte was vrij snel komen opzetten en voelde vrij hard aan.
Een veel voorkomend probleem bij konijnen, dat meestal wordt veroorzaakt door een abces. De verwekker is een bacterie; de Pasteurella Multocida. Deze bacterie kan ook andere klachten geven, zoals verkoudheid, middenoorontsteking en oogontsteking bijvoorbeeld. De behandeling is nogal eens lastig.
Het abces moet worden geopend en gespoeld. Nadat het konijn is verdoofd en geschoren, valt het pas goed op hoe groot het abces is.
Wanneer ook het kaakbot is aangetast dan slaat de behandeling meestal niet goed aan; het abces lijkt genezen maar komt terug zodra de medicijnen worden gestopt. Botaantasting is van te voren met een röntgenfoto vast te stellen, maar dit verhoogt natuurlijk wel de kosten van de behandeling.
Met een mesje wordt een klein sneetje in het abces gemaakt

Nu wordt met wat druk de pus verwijderd. Deze pus is meestal erg dik. zodat het abces moet worden nagespoeld met infuusvloeistof, totdat het zo schoon mogelijk is.
Voor de nabehandeling kan worden gekozen uit 2 mogelijkheden.

Eten met lange tanden
Bij konijnen groeien tanden en kiezen kontinu door. Doordat ze tijdens het eten op de tegenoverliggende tand afslijten blijven ze van dezelfde lengte. Wanneer de tanden niet goed in de kaak staan en daardoor elkaar niet voldoende raken worden ze steeds langer. Het konijn zal steeds moeilijker eten en daardoor mager worden. Vaak proberen ze wel te eten maar blijven een beetje met het voer mummelen en hebben ze een natte kin. Bij de snijtanden is het probleem meestal makkelijk door een oplettende eigenaar te zien. Voor de kiezen is dat niet zo makkelijk.
Bij konijn Jacco waren de tanden al erg ver doorgegroeid: de bovensnijtanden groeiden al weer bijna omhoog de wang in. Gek genoeg kon hij nog wel redelijk eten.
konijn Jacco
Als tijdeljke oplossing kunnen de tanden ingekort worden. Het fraaist gaat dat met een slijpmachientje. Helaas moet het konijn daarvoor meestal een roesje hebben. Daarom er meestal voor gekozen om de tanden te knippen. Dit kan zonder roesje, er is wel altijd een risico dat daarbij de tand splijt. In principe kunnen de tanden ook verwijderd worden, maar dit is niet altijd even makkelijk.
Het knippen van de tanden moet gemiddeld 1 maal per maand gebeuren.